GridIron

Column Bogey: met DeAngelo Hall aan de drumsticks

Voor Gridiron schrijft Dutch Junior Lions bondscoach Wouter van den Boogaard een column. Ongedwongen, wanneer het hem uitkomt. Vandaag vertelt Van den Boogaard over zijn ervaringen op het American Bowl International Camp in Trieste, Italië.

“Ik zit aan de ontbijttafel op de tweede dag van het American Bowl International Camp met de Italiaanse defensive line coach Georgio Longhi en runningback coach Emery Moorehead uit Chicago, Illionois. Terwijl Emery zijn croissant aan het eten is glimt en glanst zijn Super bowl ring erop los. Tijdens zijn NFL carrière was Emery de tight end van de nu legendarische 1985 Super Bowl kampioen Chicago Bears; en ik kan maar niet om die ring heen kijken.

Die ring, dat moment in die ontbijt zaal. De realisatie hoe onwerkelijk en bijzonder het niet is dat ik, Wouter van den Boogaard uit de Ooijpolder bij Nijmegen die geboren en getogen is in Millingen aan de Rijn, hiertussen sta te coachen. Dat ik de kans heb gekregen om met voormalig profs, kampioenen en een Pro bowl MVP op het veld te staan en volledig geaccepteerd ben.

Mijn reis begon op woensdag, de dag voor het camp. Na mijn werkdag in België richting Schiphol en met de KLM naar Venetië.  Vervolgens nog een uurtje of twee met de auto naar de havenstad Trieste, een kleine Italiaanse stad aan een baai in noord Italië.

Bij aankomst was het ondertussen al 2 uur in de ochtend en toen mijn hoofd het kussen raakte was ik al dromenland.

Om 06.00 ging de wekker en na een vluchtig ontbijt gingen Giorgio, die naast d-line coach ook als onze chauffeur fungeerde, Emery en ikzelf richting het stadion. Bij aankomst werd er al gesproken over de voorspelde regen voor de aankomende drie dagen: precies de lengte van het camp.

Op dat moment was er een strak blauwe hemel en tot het laatste fluitsignaal van de derde dag is het zo gebleven. Het mooie weer van het Tulipbowl weekend volgde me gelukkig mee naar Italië!

Nadat wij aangekomen waren arriveerden ook de andere coaches. Sebas Serrano, Shaun Gayle (voormalig linebacker en Super Bowl winnaar van diezelfde ’85 Bears als Emery), Kris Haines de voormalige receiver van de Washington Redskins en DeAngelo Hall, onder andere Most Valuable Player van de Pro Bowl in 2011.

Nadat we onze campgear ontvingen en voorgesteld waren kwam Ricky, de organisator, ons verwelkomen bij alweer de negende versie van de American Bowl. Joe Montana, Mike Singletary en OJ Atogwe, om er maar een paar te noemen, zijn ons voorgegaan op het gras in Trieste. Wat een grote namen waar ik me tussen begaf!

De coaches begonnen zich druk te maken over het schema en de equipment, terwijl de spelers zich aanmelden voor het camp. De klik in de coaching was al meteen duidelijk, de Amerikanen en Europeanen gingen heen en weer met ideeën en wat mij direct opviel is hoe gelijk iedereen was. Super Bowl ringdrager of Nederlander die de offensive op zich neemt, iedereen kon zijn input geven.

Na de introducties op het veld begon de warming up, daarna de individual periode. Als mijn o-liners even een waterbreak kregen ging ik steeds even snel kijken bij Emery of DeAngelo, proeven hoe zij het aanpakten.

Fundamentals en sound football techniek is waar de American Bowl zich op focust  en wat zijn ze daar goed in.

Het plezier dat deze coaches hebben en de passie waarmee ze coachen straalt over op elke speler die hieraan deelnam. Amerikaanse grootsheid gemixt met Italiaanse bravoure en wat Hollandse nuchterheid. Zeker een mooie combinatie waar de spelers gelukkig goed op reageerden.

Na de twee trainingsessies van de eerste dag en een broodnodige douche stond het diner gepland in Slovenië, een minuut of 20 vanuit Trieste. Eenmaal aangeschoven aan de tafels kwamen de pitchers citroenbier op tafel en daarmee ook de nodige verhalen en anekdotes van onze Amerikaanse voormalig NFLers. Ik zat adembenemend te luisteren en de uurtjes vlogen voorbij.

De volgende dag was vrijwel gelijk aan de eerste. Een two-a-day practice met een diner in Slovenië. Ondertussen was de groep nog hechter geworden en de constante barrage aan grappen en geintjes gingen door totdat we weer terug waren in onze hotel kamers.

Dag 3 van het camp was gameday; offense tegen de defense met het camp playbook dat tijdens de eerste twee dagen geïnstalleerd was. De camp game jerseys waren uitgedeeld en de kids gingen shinen terwijl wij als coaches er alles aan deden om te winnen. Zoals het hoort won de offense, uiteraard, deze game!

Na de game waren we uitgenodigd in de villa van Alberto, een van de organisatoren van het camp voor een “American Style BBQ”. Bij aankomst was de rook duidelijk zichtbaar en de geur van baby back ribs beloofde veel goeds.

We moesten nog even wachten, dus DeAngelo en ik gingen op avontuur uit in het huis, beiden nieuwsgierig naar een Italiaanse klassieke villa en wat er zich in zou begeven. Toen we de kelder trap afliepen  zagen we een volledige drumset staan en hij rende er enthousiast op af. “I used to play the drums in church when I was in 7th grade!”, reageerde de cornerback en hij ging zitten. Even wat afstellen, drumsticks in de hand en hij begon alle drums te testen. Niet veel later ging hij even helemaal los, wat was dat gaaf om mee te maken. De halve staff snelde naar de kelder en we deelden dat unieke moment voor een goede vijf minuten.

Wat is het onwerkelijk dat ik me tussen deze grootheden begeef en hier zo zit te luisteren en kijken naar een van de beste defensive backs die in de afgelopen 15 jaar gespeeld heeft. Een ervaring die ik mijn leven lang niet meer ga vergeten. Wat ben ik hier dankbaar voor.

Wat ik vooral meeneem van de American Bowl is dat Football eigenlijk overal Football is. De ervaringen zijn verschillend maar de manier waarop je met elkaar omgaat, het familiegevoel en de verbondenheid die de sport geeft was ook in Trieste duidelijk aanwezig.

I love living my coaches life en ik kan niet wachten tot ik weer op het veld sta!

Blijf op de hoogte van gave Gridiron-acties en ticketdeals!

* indicates required
Menu