Een abonnement op Gridiron The Magazine & het Gridiron Jaarboek?

Jeroen’s Scramble: McVay terug van nooit weggeweest

Het afgelopen wildcard weekend was het beste te omschrijven als een waanzinnige achtbaanrit. Het zaterdag bekend gemaakte nieuws dat Sean McVay toch headcoach bij de Rams blijft, was echter het moment dat de meeste emotie bij mij uitlokte. En niet op een goede manier.

We hebben een ouderwets goed football-weekendje achter de rug. Ik heb voor de televisie gejuicht en laten we niet vergeten gescholden. Wie had van te voren verwacht dat de Jaguars een fikse achterstand inliepen en nipt wonnen van de Chargers? Dat de Bills het erg moeilijk hadden tegen de Dolphins en niet heel overtuigend de W wisten te pakken? Dat NY Giants met zo’n klein verschil succesvol de eindstreep haalden? Of dat spektakelstukje van de Bengals. Kortom, stuk voor stuk spannende en meeslepende matches.

Voor mij was het grootste nieuws van dit weekend echter dat McVay toch de grote veldbaas bij de LA Rams blijft. Ik, als fan van het team uit Los Angeles, ben best blij met dit nieuws. Toch kreeg ik van dit bericht best wel een flinke zuuroprisping. Op de persconferentie na de laatste wedstrijd van dit desastreuze seizoen vertelde Sean immers: ‘Ik neem tijd om na te denken en gesprekken te voeren die gaan bepalen wat het beste is voor mij en mijn gezin’. Daarnaast deed hij de ongekende uitspraak dat assistent-coaches bij andere teams mochten solliciteren. McVay wilde dus na een zeer teleurstellend seizoen nadenken over zijn toekomst. Een goede en vooral integere beslissing. Immers, van Super Bowl-winnaar naar bijna hekkensluiter (met 5-12 was dit het slechtste seizoen ooit van een titelverdediger) is niet iets dat heel mooi op je CV staat. Dit moet dan ook een bittere pil zijn geweest om te slikken. Met name omdat het slechte seizoen vooral toe te schrijven was aan het door blessures wegvallen van Aaron Donald, Cooper Kupp en Matthew Stafford. Daarom maakte ik een diepe buiging voor McVay.  Zelfreflectie en het niet weglopen van verantwoordelijkheid laat zien wat voor man hij is en wat zijn waarden zijn. Die bewondering zou ik een paar dagen later het liefste terug willen nemen toen de jongste hoofdcoach ooit in de geschiedenis van de NFL besloot om toch door te gaan bij zijn team.

Dat kwam vooral door het volgende. Eerst horen we dat McVay publiekelijk deelt dat hij wil nadenken over volgende stappen. Een paar dagen later was daar het persbericht van de Rams dat hij toch blijft. De korte periode doet mij vermoeden dat McVay allang wist wat hij zou gaan doen en dit aanvoelt als een pr-stunt. Of liever, een schreeuw voor sympathie na een ongelofelijk slecht seizoen. Toen was daar nog de uitzending van The Inside Scoop With Jay Glazer. De presentator had gesproken met Sean en de boodschap was; “I don’t want to run away from adversity. I want to run through it.” Tuurlijk joh. Dit zijn de oneliners waar waarschijnlijk veel Amerikanen goed op gaan, maar waar de meeste Europeanen van zullen denken wat een gelul.  En wat te denken van het gerucht dat Amazon Prime met de portemonnee zou hebben geschud om McVay te rekruteren voor het NFL-uitzendteam?

Dat gaat in ieder geval niet door. Sean is in het volgende seizoen weer terug bij zijn mannen in het blauw/geel. En dat duurt nog best lang. Gelukkig, want de kans is dan groot dat deze vieze smaak uit mijn mond is verdwenen. De komende weken ben ik dan ook wel een beetje klaar met al het nieuws van buiten het veld. De weg naar de Super Bowl ligt open en ons staan verschillende (hopelijk) mooie, spannende (fingers crossed) en verrassende wedstrijden te wachten. Wie is jullie favoriet? Ik ga voor de Bills, of liever de Eagles of misschien… Wordt vervolgd.

Jeroen van Trierum is pop culture journalist en sinds het maken van meerdere verhalen over de Amsterdam Admirals American Football-fan. Op zondagavond is hij niet te storen en na Tennessee Titans, New Engeland Patriots juicht hij sinds drie jaar LA Rams-fan. Niet zo vreemd want na Amsterdam is Los Angeles ‘zijn’ stad. Voor Gridiron schrijft hij iedere week een column over de wondere wereld van de National Football League.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *