Een abonnement op Gridiron The Magazine & het Gridiron Jaarboek?

Hoeveel pikken fans van de NFL?

Gridiron is met deze blog zeker niet de eerste en waarschijnlijk niet de laatste die zich hardop afvraagt: Hoe lang pikken fans van de NFL ‘dit’ nog?

‘Dit’ is een running back die zijn vrouw tijdelijk tot halverwege de hemelpoorten peurt, over haar heen stapt als een stuk ‘road kill’ en de lift waarin zij ligt net niet dicht laat schuiven tegen haar bewusteloze hoofd, als een real life Leslie Nielsen film.

‘Dit’ is een running back die zijn kind patsen geeft met een stok en sinds vandaag ook beticht wordt van een ander gevalletje kindermishandeling.

‘Dit’ is een pass rusher met de bijnaam ‘Kraken’ die niet verdacht wordt, maar schuldig is bevonden, aan zware mishandeling van zijn dame. Hij gooide zijn vriendin op een berg geweren, dreigde haar te vermoorden en sleepte haar aan haar haren door een kamer.

God-DAMN. Hoe lang pikken we dat nog? Als een sports league en zijn atleten een weerspiegeling is van de samenleving dan leven we in een fucked up wereld, momenteel. Zoals Peter King het mooi zegt in zijn Monday Morning Quarterback, na een quote van CJ Spiller: ‘Er zijn een hele hoop goeie gasten in de league. Twee of drie mannen gaan het niet voor de rest verpesten.’

Dus komende zondag zit ik inderdaad weer te genieten van one handed grabs, geweldige D-linemen die als tight end een touchdown vangen, idiote runs, prachtige comebacks, fantastische hits en uitgedachte tactieken. Natuurlijk zit ik met een koptelefoon op alles wat mijn vriendin zegt vakkundig te negeren, en roep ik keihard ‘OH SHIIITT’ als de Patriots een kick blocken en hem terugrennen voor zes punten. Maar hoe lang pikken we ‘dit’ nog?

Roger Goodell leidt het hele NFL-zootje en hij is momenteel zo kundig als de voerman van Titanic. Greg ‘Kraken’ Hardy speelde gewoon in week 1, lang nadat hij schuldig was bevonden aan mishandeling. Adrian Peterson kreeg een weekje ‘foei’ van zijn Minnesota Vikings in een wedstrijd die zijn club toch zou verliezen. Volgend weekend speelt hij, is nu de gedachte, terwijl zijn kind rond loopt alsof hij een wild weekend op de Kama Sutra beurs achter de rug heeft.

Elke mishandeling of, slik, moord jaagt fans een beetje verder weg van de league. Dat geloof ik echt. Ik merk dat ik zin heb op zaterdag naar de college game te kijken. Ik merk al vooruit te kijken naar het NBA- en college basketball seizoen. Je kunt zeggen van die korfballende mieten wat je wilt, maar ik heb liever dat mijn zoon opgroeit als een tweede LeBron dan als een tweede Ray Rice. Het verschil tussen hun slechtste ‘decisions’ in het leven is behoorlijk groot.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *